مقصد نهم در عاريه است و آن نيز مثل وديعه عقدى است جايز از طرفين ، ثمره‌اش جو از تصرّف در عين است به منتفع شدن از آن مطلقا ، يا در مدت معيّنه با بقاء عين ، پس متعين نيست از براى اين عقد لفظى ، بلكه كفايت مىكند هر چيزى كه دلالت مىكند بر آن در ايجاب و قبول . و هر شرطى كه از شروط سائغه در ضمن آن نمايند نافذ است ، و ضامن نمىشود مستعير هرگاه نقصى حاصل شود در عين معارة به سبب استعمالى كه مأذون در آن بوده ، بلكه اگر اذن در استعمال متلف داشته باشد و تلف شود به آن ، ضمانى بر او نخواهد بود مثل صورت نقص ، بلى اگر شرط كند معير - يعنى عاريه دهنده - ضمان را بر مستعير پس به مقتضاى شرط ضامن است .